Süleyman Bulut
Ben küçükken, büyükler hep aynı soruyu sorardı: “Büyüyünce ne olmak istiyorsun? İlkokulda, “öğretmen olmak istiyorum,” derdim... Ortaokuldayken, pilot! Lisede tiyatro oyuncusu! İstanbul Üniversitesi iktisat Fakültesi'nde okurken anladım ki, ben aslında harfleri seviyorum, başka şeyi değil! İstanbul Radyosu'na, özellikle çocuk programlarına radyo oyunları yazmaya başladım. İlk kitabım Kar Tanesi'ni de o yıllarda yazdım. Heyecan içinde, Arkadaş Kitaplar'ı yöneten Erdal Öz'e gittim. Kendimi tanıtıp, dosyayı uzattım. Erdal Abi, “15 gün sonra gel,” dedi. Benim için 15 yıl kadar uzun süren 15 günün sonunda Erdal Abiye gittiğimde, “resimlemeye bile verdim,” demesin mi? Uçarak döndüm eve, yeni kitaplarımı yazmaya başladım: Sarıtay, Oklu Kirpi ve Konaklı Kaplumbağa, Kayabeyi ve diğerleri... O gün, bugündür beni kalem, kağıt ve kitaplarla boğuşurken gören annem: “Oğlum, sen pek okulu bitirmişe benzemiyorsun” diye kuşkusunu belirtir. Beni hâlâ öğrenci sanır... Yanlış da değil aslında harflerin ve Türkçe'nin öğrencisiyim hâlâ!
>devamı...
|